Weblog van Ted

Ted was lekker bezig vandaag. Het zindelijkheidsgebeuren lijkt aan te slaan, vandaag bijna de hele dag met slechts 1 pamper gedaan en verscheidene poepen en plassen op de wc. Bewondering alom natuurlijk, ook van grote broer Arie toen Ted een GROTE POEP deed in de Intratuin (eh, op de wc dus ). Aan de keukenmuur hangt inmiddels een lekker volgestickerd vel papier. Ted krijgt namelijk voor elke grote boodschap in de pot een sticker. Niet dat hij daar dan altijd meteen tijd voor heeft, want regelmatig is hij druk met een puzzel en die maakt hij eerst af. Groot gelijk Ted. Eerst afmaken waar je aan begonnen bent. Ted is momenteel erg enthousiast over puzzelen. Vanavond heeft hij zelfs een puzzel van Cars gemaakt, 35 stukjes en voor 3 jaar en ouder. Niet gek voor twee en een half.

Mama was vandaag nog steeds niet zo lekker van de griep, dus we zijn met zijn drieën eruit gegaan. Geen lekker weer, dus we hebben gekozen voor een locatie die weliswaar ruim van opzet is maar wel overdekt. De Intratuin, zoals hierboven al vermeld. Van tevoren hebben we ook de hele Woondock gedaan. Dikke pret, die al begon bij de lopende band naar boven. Arie en Ted mochten loslopen en waren druk met verstoppen voor papa. Ze bleven heel netjes van de spullen af en ik hoefde niet te mopperen. Uiteraard kon ik aan het geroffel van voetjes en enthousiast gepraat prima horen waar ze waren. Halverwege waren Ted en Arie moe, dus lekker in de winkelwagen zitten en vanuit daar het uitzicht becommentariëren. Later weer eruit en Ted spotte een nooduitgang. Gebiologeerd en zonder dat hij weerstand kon bieden gingen zijn voetjes en dientengevolge zijn hele lichaam erop af. Meedogenloos voorspelbaar ging zijn handje al naar de knop van de deur… maar daar was papa al om hem te vertellen dat hij mee moest komen. Ok, dan maar weer achter papa aan… een paar stappen totdat papa niet meer keek. Door een luid afgaande sirene en rood zwaailicht ontdekte ik vervolgens waar Ted was gebleven. Hij stond als een aan het ijs vastgevroren eend met zijn mond open te kijken naar de open nooduitgang en het zwaailicht. Het werd nog interessanter toen er een juffrouw met een sleutel moest komen om de deur weer af te sluiten en het alarm te doen stoppen. Na een gênant gesprekje (” ik heb zelf ook kinderen”) konden we weer verder.

De Intratuin deden we erna. Die was ook heel leuk met een fontein, lawaaiige werkmannen die de kerstshow afbraken, lekker veel vissen, soepstengels en het winkelwagentje waar je in en uit kunt klimmen. Bij het restaurant hielden we een tussenstop voor foerage en spelen met het speelgoed. Ted dronk het hele flesje sap leeg en deed daarna zijn reeds vermelde GROTE POEP. Buiten de Intratuin hebben we nog 20 roze rozen voor mama gekocht. Ted en Arie ieder een bos van 10 die nog bij elkaar gebonden moesten worden door de mevrouw achter de toonbank. Arie ontfermde zich vervolgens over de bos, maar Ted vertrouwde het eigenlijk niet. Ted sliep in de auto en mama was blij met de bloemen.

Ted heeft vandaag geplast in de IKEA, op de wc! We waren nog aan het eten toen hij het aankondigde, maar we konden nog niet gaan. Arie en mama waren nog ijs halen. Ted heeft het netjes opgehouden totdat Arie en mama terug waren. Daarna was het ook nog een eind lopen naar de wc, maar ook dat lukte Na de IKEA was het gezellig in huis, met de tv aan en lekker spelen met de Duplo. Ted heeft alle blokjes in de mand gedaan en ik mocht niet eens helpen. Uiteraard weer reden voor een groot compliment!

Als gehecht worden bij de huisarts een overgangsrite is, is Ted nu een echte kerel. Sowieso heeft hij maar heel weinig gehuild, 3 keer. De eerste keer toen hij na een duw van Arie met zijn hoofd op de grond viel. De tweede keer toen het naaldje voor de verdoving erin ging. De laatste keer, maar wel het hardst, toen hij in de spiegel zag hoe groot de pleister op zijn hoofd was! Dat was echter vooral van de schrik.

Arie had deze rite al eerder doorstaan. Destijds geplakt, maar lees dat maar na op www.ariejuliusbaris.com. Met Arie heeft Ted het al lang weer goed gemaakt.

O ja, het rode en zwarte neusje is omdat ze hiervoor allebei hun carnavalspak aan hadden gehad. Niet ernstig dus… Over een week mogen de twee hechtingen er weer uit. De pleister moet 24 uur droog blijven.

Ted kijkt naar concours hippique op studio sport en het paard schopt er een balk af: “Stoute ridder!”

Ted doet het Loco-spel voor de leeftijd 3-5 jaar. Uit een stapeltje puzzelstukjes pakt hij zonder te kijken bijvoorbeeld het hartje of de eend. Hij heeft nog wel wat hulp nodig bij de procedure, maar de puzzelstukjes gaan allemaal op de goede plek. Ted experimenteert ook met puzzelstukjes op de verkeerde plek leggen. Hij kijkt je dan vragend aan “ja?”.

Midden in de Marikenstraat staat een monument. Het is een verlaagd pleintje met een kunstwerk: een schommel ” niet betreden” en een oude kastanjeboom. Het verwijst naar de bom die op de lagere school daar viel bij het vergissingsbombardement in de Tweede Wereldoorlog.

Het was een mooie herfstdag en we besloten op het naastgelegen terras te lunchen. Al snel waren de mensen, die al op het terras zaten, weg en vervangen door andere ouders met peuters. Altijd een hele uitdaging om met je peuters de stad in te gaan, dus gedeeld lawaai is half lawaai. Zo dachten ook de ouders van Floris en en van een kleine meisjestweeling.

De kastanjeboom had al aardig wat blaadjes laten vallen, op het plein lagen de bladeren tot kniehoogte. Leuk om door te rennen. Al snel had Arie een meningsverschil met Floris of de blaadjes naar of juist van de schommel verplaatst dienden te worden. Typisch Arie om dan verhaal te gaan halen bij Floris’ ouders.

Bij de tweeling scoorde Arie met een dode merel die hij tussen de blaadjes vond. Niet aanzitten! Helaas kreeg een van de meisjes kort erna een poepluier en werd afgevoerd om verschoond te worden.

Ted had het op het terras intussen ook wel gezien. Het bladeren in de lucht gooien had ie al van een afstandje zitten bekijken. Zelf was ie druk met  de terrasstoel met veel lawaai over de  tegels schuiven. Maar vanaf het randje van het plein in de bladeren springen leek hem wel wat. Hij had het Arie al zien doen: 1, 2, 3 *grote, hoge sprong*, plof tussen de blaadjes. Ted zit dan toch iets anders in elkaar. “Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht” en *hop* tussen de blaadjes.

Ted: “Ik ben Moos en ik wil een rijsttafel!” Dus wij naar de Chinees… neemt hij alleen een rijstwafel!!@#* En hij was nog boos ook!?

Ted heeft vandaag op de wc gepoept! En meteen maar drie keer Hij kwam het ook netjes zelf melden telkens. Uiteraard zijn we supertrots. Verder kan Ted ook al tot acht tellen. Misschien ook al verder, maar hij had toevallig acht Duploblokken voor zich liggen. Laatst had hij 1 Duploblok voor zich liggen en daar viel hij met zijn hoofd bovenop. Te bezien op de foto hieronder… Gisteravond hebben Arie en Ted een topavond gehad op het feest van opa Baris. Die werd 65.

Ted kent al een hoop woorden en kan goed praten. Zo kwam hij vanmorgen zijn bed uit gewankeld, ging slaapdronken tegen me aan staan en zei op verwijtende toon “Ik ben wakker.” Na zijn flesje trok hij zoals gewoonlijk vrij snel bij! Ik heb ook al een 5-lettergrepig woord van hem gehoord: “philadelphia” (eten we op brood). Ted’s gevoel voor humor begint zich ook te ontwikkelen. Hij maakt bijvoorbeeld woordgrappen en kijkt je daarbij ondeugend aan: “Gropa!” Ik denk dat hij grote papa en opa in een woord gestopt heeft. We hebben ook een keer dubbel gelegen om het flapoor van knuffel Tuf. Ombeurten zeiden we ” flapoor” en begonnen dan hard te lachen.

Met papa en Arie naar Arnhem om te lunchen bij de Hema! Met de trein, mannen onder elkaar, want mama had cursus in Amsterdam. Het was allemaal erg boeiend. Het nieuwe station in Arnhem, de treinen, alle mensen. Zittend in de kinderwagen heeft Ted zijn ogen uitgekeken. Hij wist ook al te melden wat de kleuren van de trein waren. In de trein bleef Ted maar vragen “Waar gaan we heen?” Papa antwoordde telkens waarheidsgetrouw “Naar Arnhem” of “Naar huis”. Hij stopte niet met vragen, maar op een gegeven moment antwoordde hij telkens terug “O ja”. Je kunt het maar beter gecheckt hebben als je vader zich weer eens iets in zijn hoofd heeft gehaald!