Weblog van Ted

Ted wilde maar niet op zijn fiets met zijwieltjes fietsen, terwijl hij dat toch al best wel zou moeten kunnen. Ik had het vermoeden dat het te maken had met Arie’s Carsfiets. Deze vindt Ted erg mooi, maar daar zitten geen zijwieltjes aan. Daarom hadden Ted en ik besloten dat het vanmiddag tijd was om de zijwieltjes van zijn fiets te schroeven en met de sjaal te gaan oefenen om los te kunnen fietsen. (Voor de niet-ouders-van-kleine-kinderen, de sjaal gaat voor de borst langs en onder beide oksels door naar achteren. Papa/mama houdt met een hand beide uiteinden vast en trekt omhoog bij incidenten.) Ted heeft zelf de moeren los gedraaid van de zijwieltjes. Dat was zo gebeurd en daarna konden we met sjaal en mama met de camera op onze hielen gaan oefenen. Ted had nog wel wat koudwatervrees. Eigenlijk wilde hij niet meer, maar papa heeft hem gewoon opgepakt en op zijn fiets gezet! Na een rondje was Ted verkocht Hij fietst nu al zo hard dat ik er naast moet rennen. Uiteindelijk zijn we laat in de middag pas gestopt. Reden: papa was doorgezweet!

Met afstappen gelukkig nog wel gevallen, zodat Ted een passende schaafwond aan de middag heeft overgehouden.

Na 3 halve dagen en 1 dag tot half 4, is Ted nu vier hele dagen op rij overdag droog! Volgens zijn juffen van de opvang zijn we wel door de kritieke dagen heen. Hoera, uit de luiers! Zelfs zijn broer heeft de geest gekregen en ze zijn allebei heel dapper zonder pamper, met alleen een gewone onderbroek aan naar bed gegaan. Waarschijnlijk gaat het een onrustige nacht worden, maar de bedjes zijn dubbel opgemaakt, met zeiltje.

In voorbereiding op de vakantie heb ik alle publieke toiletten van Cambridge al in kaart gebracht.

Aangezien superman ook gewoon een alien is die een maillot draagt met daaroverheen zijn onderbroek, heb ik Superted vandaag ook maar eens een onderbroek aangetrokken. Zonder maillot eronder, dat wel, maar ook zonder pamper. Ted gaat de laatste tijd al erg goed naar de wc, dus het moest er maar eens van komen. Maar ja, alle begin is moeilijk, dus we hadden een ongelukje. “O nee, papa kijk nou!” Ja hoor, een plas op de vloer. Nou ja we blijven het wel proberen Dankzij zijn grote broer kan Ted nu al wel tot 12 tellen!

Maandag is klusjesdag, dinsdag is kinderdag. Arie komt thuis eten uit school en met Ted doe ik uitstapjes. Vanochtend stond de winter- naar zomerbandenwissel op het programma. Auto afgeleverd en een rondje bij de naastgelegen Gamma gedaan, waar Ted bij de kassa een ballon scoorde. Terug bij de Euromaster samen de Autoweek gelezen. Het was het Autosalon van Geneve themanummer: “Raceauto, raceauto, nog een raceauto, raceauto.” Kortom, hij had ze allemaal.

Toen wat in de tuin gewerkt en Ted heeft met z’n tractor het onkruid versleept. Vervolgens Arie opgehaald voor de inmiddels traditionele dinsdaglunch: croissants met banaan en een banaan-jus smoothie. Dan kan Arie al weer naar school en Ted ging op deze mooie lentedag achterop de fiets mee naar Nijmegen de belastingpapieren wegbrengen.

Op de Snelbinder (fietsbrug over de Waal pal naast het spoor): “Mama?”, “Ja”, “Ik vind het leuk.” Op de terugweg gingen we langs Brood op de Plank, de nieuwste hotspot van Nijmegen. Lunchroom annex sociaal werken project, in het wijkje dat op de plek van de oude Dobbelmanfabriek is gebouwd, een midden in de stad vinex zonder tuin, maar met veel bakfietsen. Daar hebben we wat broodjes gescoord om eens te testen of alle lyrische verhalen waar zijn. Dirk, het gezicht van Brood op de Plank, was in levende lijve aanwezig en zat kartonnen gebaksbakjes te vouwen. Ted zat aan een appelpeersap een puzzeltje te leggen en een boekje te lezen. Hij vond het er leuk, te oordelen naar de “Number two” op de wc.

Ik had weer lopen mopperen op Ted en Arie. Commando’s opvolgen is gewoon niet hun ding… Ted moest echter naar de wc en ik zat achter de computer. Dan maar zelf proberen moet Ted gedacht hebben. Hoe moeilijk kan het zijn, Arie kan het ook. En het is gelukt hoor! Ik heb achteraf alleen zijn veters moeten strikken. Hij heeft zelf:

- Broek omlaag en op de wc geklommen.

- Een Grote Poep gedaan.

- Zijn billen afgeveegd (en ze waren schoon!)

- Een nieuwe pamper gepakt, want er zat een remspoor in de oude.

- Zijn schoenen uitgetrokken. En daarvoor moest hij eerst twee dubbele knopen uit zijn veters halen!

- Schone pamperonderbroek en broek aangetrokken.

- Schoenen aangetrokken.

Daar had Ted natuurlijk wel een sticker mee verdiend. Dat heeft hij ook bijna helemaal zelf gedaan.

- Sticker van het vel gehaald.

- Zijn stickervel van de muur gehaald.

- Sticker erop geplakt.

- Vel met behulp van zijn krukje weer aan de muur gehangen.

Nu is Ted weer lekker bezig met zijn figuurzaagwerkstuk van de Taj Mahal, geintje

Straks gaan we trouwens even naar de dokter, want het lijkt erop dat Ted Pseudokroep heeft. Ik ben er ‘s nachts nog naast gaan liggen. Hij klinkt normaal al als Darth Vader, maar nu klonk hij als Darth Vader die de slangen van zijn beademing verkeerd om had aangesloten. Eng!

Ted lijkt de laatste vier avonden wat in de middeleeuwen te leven. Als hij naar zijn kamertje loopt komt hij steevast terug met de mededeling dat er een ridder in zijn bed ligt! Ik los dat altijd op door de ridder met kletterend harnas en al de trap af te bonjouren, hem op zijn paard te laten klimmen en terug te sturen naar zijn kasteel. Dat moet dan nog een aantal keer bevestigd worden en dan is het goed.

Ted heeft een hobby, puzzelen! Hij maakt al puzzels van 48 stukjes, helemaal zelf.

Ted was lekker bezig vandaag. Het zindelijkheidsgebeuren lijkt aan te slaan, vandaag bijna de hele dag met slechts 1 pamper gedaan en verscheidene poepen en plassen op de wc. Bewondering alom natuurlijk, ook van grote broer Arie toen Ted een GROTE POEP deed in de Intratuin (eh, op de wc dus ). Aan de keukenmuur hangt inmiddels een lekker volgestickerd vel papier. Ted krijgt namelijk voor elke grote boodschap in de pot een sticker. Niet dat hij daar dan altijd meteen tijd voor heeft, want regelmatig is hij druk met een puzzel en die maakt hij eerst af. Groot gelijk Ted. Eerst afmaken waar je aan begonnen bent. Ted is momenteel erg enthousiast over puzzelen. Vanavond heeft hij zelfs een puzzel van Cars gemaakt, 35 stukjes en voor 3 jaar en ouder. Niet gek voor twee en een half.

Mama was vandaag nog steeds niet zo lekker van de griep, dus we zijn met zijn drieën eruit gegaan. Geen lekker weer, dus we hebben gekozen voor een locatie die weliswaar ruim van opzet is maar wel overdekt. De Intratuin, zoals hierboven al vermeld. Van tevoren hebben we ook de hele Woondock gedaan. Dikke pret, die al begon bij de lopende band naar boven. Arie en Ted mochten loslopen en waren druk met verstoppen voor papa. Ze bleven heel netjes van de spullen af en ik hoefde niet te mopperen. Uiteraard kon ik aan het geroffel van voetjes en enthousiast gepraat prima horen waar ze waren. Halverwege waren Ted en Arie moe, dus lekker in de winkelwagen zitten en vanuit daar het uitzicht becommentariëren. Later weer eruit en Ted spotte een nooduitgang. Gebiologeerd en zonder dat hij weerstand kon bieden gingen zijn voetjes en dientengevolge zijn hele lichaam erop af. Meedogenloos voorspelbaar ging zijn handje al naar de knop van de deur… maar daar was papa al om hem te vertellen dat hij mee moest komen. Ok, dan maar weer achter papa aan… een paar stappen totdat papa niet meer keek. Door een luid afgaande sirene en rood zwaailicht ontdekte ik vervolgens waar Ted was gebleven. Hij stond als een aan het ijs vastgevroren eend met zijn mond open te kijken naar de open nooduitgang en het zwaailicht. Het werd nog interessanter toen er een juffrouw met een sleutel moest komen om de deur weer af te sluiten en het alarm te doen stoppen. Na een gênant gesprekje (” ik heb zelf ook kinderen”) konden we weer verder.

De Intratuin deden we erna. Die was ook heel leuk met een fontein, lawaaiige werkmannen die de kerstshow afbraken, lekker veel vissen, soepstengels en het winkelwagentje waar je in en uit kunt klimmen. Bij het restaurant hielden we een tussenstop voor foerage en spelen met het speelgoed. Ted dronk het hele flesje sap leeg en deed daarna zijn reeds vermelde GROTE POEP. Buiten de Intratuin hebben we nog 20 roze rozen voor mama gekocht. Ted en Arie ieder een bos van 10 die nog bij elkaar gebonden moesten worden door de mevrouw achter de toonbank. Arie ontfermde zich vervolgens over de bos, maar Ted vertrouwde het eigenlijk niet. Ted sliep in de auto en mama was blij met de bloemen.

Ted heeft vandaag geplast in de IKEA, op de wc! We waren nog aan het eten toen hij het aankondigde, maar we konden nog niet gaan. Arie en mama waren nog ijs halen. Ted heeft het netjes opgehouden totdat Arie en mama terug waren. Daarna was het ook nog een eind lopen naar de wc, maar ook dat lukte Na de IKEA was het gezellig in huis, met de tv aan en lekker spelen met de Duplo. Ted heeft alle blokjes in de mand gedaan en ik mocht niet eens helpen. Uiteraard weer reden voor een groot compliment!

Als gehecht worden bij de huisarts een overgangsrite is, is Ted nu een echte kerel. Sowieso heeft hij maar heel weinig gehuild, 3 keer. De eerste keer toen hij na een duw van Arie met zijn hoofd op de grond viel. De tweede keer toen het naaldje voor de verdoving erin ging. De laatste keer, maar wel het hardst, toen hij in de spiegel zag hoe groot de pleister op zijn hoofd was! Dat was echter vooral van de schrik.

Arie had deze rite al eerder doorstaan. Destijds geplakt, maar lees dat maar na op www.ariejuliusbaris.com. Met Arie heeft Ted het al lang weer goed gemaakt.

O ja, het rode en zwarte neusje is omdat ze hiervoor allebei hun carnavalspak aan hadden gehad. Niet ernstig dus… Over een week mogen de twee hechtingen er weer uit. De pleister moet 24 uur droog blijven.